Musica dei Donum

In aansluiting bij de tentoonstelling Les Dieux de la Maison, schetst dit programma een beeld van de dagelijkse huismuziek, van de renaissance tot de barok. Vanaf het begin van de zestiende eeuw groeide de viola da gamba in Europa uit tot hét instrument van de muzikale opvoeding. In Engeland beschikten vele gezinnen over een chest of viols: een kist met verschillende formaten viola da gamba's, bedoeld voor samenspel in familiekring. Binnen dit repertoire gaan het sacrale en het profane hand in hand. Componisten ontwikkelden een verfijnde polyfonie op basis van volksliederen en gregoriaanse melodieën. Deze muziek klonk thuis, in de kerk en ook in het openbare leven. Zo was het bijvoorbeeld niet ongebruikelijk om bij de kapper een instrument van de muur te nemen en wat te spelen terwijl men op zijn beurt wachtte. In Frankrijk ontving Monsieur de Sainte-Colombe, grondlegger van de grote Franse gamba school, publiek in zijn woning, waar hij samen met zijn twee dochters — eveneens gambisten — ware « straatconcerten » gaf. In Duitsland werd het instrument dan weer de stem van de rouw: in huiselijke kring werden gedichten ter nagedachtenis van overledenen gezongen, begeleid door viola da gamba's. In dialoog met de in de tentoonstelling getoonde boro-textielen belicht dit programma ook de manieren waarop componisten muziek van tijdgenoten en populaire melodieën overnamen en herwerkten tot nieuwe composities. Werken van Josquin Des Prez, Heinrich Isaac, Girolamo Frescobaldi, Monsieur de Sainte-Colombe en Johann Sebastian Bach.