Shaking Hand

Ergens aan de rand van het steeds veranderende stadslandschap van Manchester creëert Shaking Hand zijn eigen sonische landschappen. Het trio put uit vroege post-rock en Amerikaanse alternatieve muziek uit de jaren 90 om een geluid vorm te geven dat zowel nostalgisch als toekomstgericht aanvoelt, en iets intiems maar uitgestrekts samenstelt. Hun debuutalbum, dat op 16 januari uitkomt, is gebouwd op spanning en ontlading — uitgerekte, stille momenten maken plaats voor overweldigende geluidsuitbarstingen, terwijl herhaling hypnotiserend en licht onstabiel wordt. Met verschuivende maatsoorten, alternatieve stemmingen en polyritmes drijft de band zijn nummers constant tot het uiterste, alsof ze elk moment uit elkaar kunnen vallen. Beïnvloed door Slint, Sonic Youth, Pavement of Ulrika Spacek, mengen ze experimentele gitaartexturen met de melodische gevoeligheid van Big Thief en de dynamische intimiteit van Yo La Tengo. Het album, opgenomen met producer David Pye (Wild Beasts, Teenage Fanclub) in een verbouwde kerk in Leeds, vangt zowel de rauwe energie van hun liveoptredens als een nauwgezette aandacht voor textuur, ruimte en sfeer. Geworteld in abstractie en observatie, weerspiegelt hun songwriting een wereld in constante transformatie — net als de stad die hen omringt.