BREIWERK

TRICOTS Objecttheater + 8 jaar Een verhaal van herinneringen die jeuken Cie des gens comme tout le monde / van Marjorie Blériot Op de manier van een modern, grappig en wreed sprookje, rolt deze show de draad af van een initiatietraject: dat van een vrouw die bij het aanbreken van de ouderdom is aangekomen, die probeert haar familiegeschiedenis te herstellen door te leren breien. Mais Iris kan niet breien. En zodra ze aan de draad trekt, komt alles terug: de kindertijd tussen de schapen, de herinneringen die jeuken, de erfenissen waarvan men zich wilde ontdoen, de verloren illusies, de beelden van zichzelf die men heeft opgebouwd om te behagen of om te overleven. Er is de familie, de overdracht, wat men verwerpt om volwassen te worden, en dat vreemde moment in het leven waarop men zich afvraagt of, uiteindelijk, alles niet weggegooid moest worden. Er is ook de liefde. De liefde als belofte, als luchtspiegeling, als ongeluk. Gérard eerst, dan het vertrek naar de stad, waar Iris Raùl ontmoet, een 100% synthetische prins op het witte paard uit de voorsteden. Door te geloven zichzelf te vinden, verliest ze zichzelf in de blik van anderen, in de bevelen om te beantwoorden, te verleiden, een acceptabel beeld van zichzelf te worden. Op het podium vertrekt alles van een object: een tafel, een naaidoos, een naaimeubel dat opent, uitvouwt, transformeert. Luiken, laden, telescopische staven, haken: bij elke opening verschijnt een nieuw fragment van het verhaal. Het object groeit met het verhaal, dringt beetje bij beetje de speelruimte binnen, creëert verrassingen, verschuivingen, onverwachte beelden. De enscenering speelt met wol als met een draad van het geheugen. Zonder ooit de illustratie te zoeken, vordert ze door knipogen, omwegen, opduikingen. Het objecttheater maakt het mogelijk om het onderwerp te verschuiven, de wreedheid van het sprookje te verlichten, de humor te laten ontstaan daar waar de herinneringen een beetje te hard prikken. Want achter het breiwerk schuilt een grotere vraag: wat ontvangen we van degenen die ons voorgingen? Wat kiezen we om te bewaren, te transformeren, uit te breien? Is opgroeien het verliezen van je illusies of leren ze anders te bekijken? Is ouder worden opgeven of heraanknopen met wat men verloren waande? Tussen tederheid, ironie en poëzie vertelt de show de constructie van een vrouw, haar vluchten, haar metamorfoses, haar onhandigheden en haar verlangens. Een verhaal van verwarde draden, mislukte steken, belastende erfenissen en die mogelijkheid, altijd fragiel, om het werk weer op te pakken daar waar men het had achtergelaten. Crédits Texte Marjorie Blériot Collaboration artistiek / Regie Olivier Rannou Regards medeplichtigen regie Marie Bout / Myriam Gautier Construction Germain Rolandeau Régie Yüna Villanné Costume Sylvie Berthou Production / Diffusion Jessica Bodard Photos Greg Bouchet Administration Nanou Journé Trésorière Caroline Ronzier-Joly Président Stéphane Grammont Coproduction Espace Le Goffic Pacé / Théâtre du Cercle – Rennes / Théâtre de cuisine – Marseille / Steunen / Ontvangsten in residentie La Quincaille – Poullaouen/ Jungle – Le Rheu / Les Ateliers du Vent – Rennes / La Girafe – Montfort-sur-Meu / L’Agora – Le Rheu / Le Sabot d’Or – St Gilles / Le chantier – Nogent Le Rotrou Ville de Rennes – Département Ille en Vilaine – Rennes Métropole