In deze speakeasy van een pianorecital schenkt Marie François uit voor Beethoven, Cage, Pärt en Goebajdoelina
Beethoven als mysticus: niet het eerste waar je aan denkt bij de romantische beeldenstormer. De spreuken uit de Oud-Egyptische Saïs-traditie die hij op zijn schrijftafel hield, hinten alvast naar een diepe fascinatie voor het wezenlijke en het absolute. Marie François portretteert Beethovens filosofische kant met sonate opus 109, die verrassend resoneert met Janáčeks nevelige melodieën, Goebajdoelina’s rituele chaconne, Cages meditatieve stilte en Pärts langoureuze ‘Für Alina’. Corigliano’s fantasie op een Beethoven-ostinato timmert het bruggetje tussen heden en verleden stevig vast.