Aan onze dierbaren

Tijdens de puberteit regenen normatieve voorschriften neer op adolescenten, wat de ongelijkheid en het geweld in verband met gender versterkt. Met dit nieuwe choreografische stuk verbeeldt Leslie Mannès andere narratieven. Op het podium emanciperen de lichamen zich, nemen ze ruimte in, drukken ze de veelheid aan stemmen en gedachten uit. Op het gedreun van hun woede, hun vreugde of hun tederheid antwoordt de hoop op een collectieve verandering, ver weg van de vervreemdende stereotypen. Sinds enkele jaren zijn we getuige van een gelijktijdige beweging van bevrijding van het woord met #MeToo en ongegeneerde seksistische standpunten, versterkt door de opkomst van extreemrechts en de aanhang van de masculinistische beweging. De voorstelling neemt de vorm aan van een dubbele opdracht: aan onze dierbaren – de lijnen van vrouwen van gisteren, vandaag en morgen – en aan ons vlees – gekneusd, mishandeld, tot zwijgen gebracht. Het fluistert ons toe om zijpaden te bewandelen om het toebehoren op te schudden, het avontuur van de heruitvinding te wagen en van liefde een dissidentie te maken. A nos chères behoort tot de cyclus Nos volcans, nos tendresses, bedacht door Leslie Mannès voor jongeren van 12 tot 15 jaar. Deze draait rond een ecologie van sociale relaties en de begrippen samenwerking en burgerschap, met een focus op gendergelijkheid. Net als voor haar andere creaties, bedenkt de partnerkunstenaar van het Varia een mechanisme dat de ontmoeting en het ontspruiten van gemeenschappelijke verbeeldingen bevordert. In copresentatie met Pierre de Lune.