Op het podium twee broers.
Ze doen wat ze altijd doen: praten over de dingen, spelen, zingen.
Tot zover alles normaal.
Maar let op de details …
Hoe de ene zegt: dit.
Maar de andere hoort: dat.
En dus vervolgens zegt: dát!
Waarop de ene denkt: wat? Raf en Mich Walschaerts gaan in de voorstelling BABEL op zoek naar de schoonheid van het misverstand, de humor in de verwarring, de tragiek van het niet-gezegde. Doorheen de jaren ontwikkelde Kommil Foo een volstrekt unieke manier van voorstellingen maken: ontroering, hilariteit, prachtige songs en een absurde beeldtaal vechten om voorrang. De toeschouwer zit steevast op het puntje van de stoel: lachen of huilen?