Grensverleggende New Yorkse jazz, geworteld in traditie en collectieve improvisatie.
De bassist en componist Or Bareket - gebaseerd in Brooklyn - heeft zich opgewerkt tot een onderscheidende stem binnen de hedendaagse jazzscene van New York. Hij bracht vier albums uit onder eigen naam en trad op met onder anderen José James, Camila Meza, Ben Wendel en Aaron Parks.
In Oostende presenteert hij muziek van AYIN, zijn aankomende vijfde album, en vervolgt daarmee een muzikale reis die vorm heeft gekregen door een leven tussen talen, culturen en muzikale tradities. Hij put zijn inspiratie uit zijn voorouderlijke Noord-Afrikaanse, Iraakse en Latijns-Amerikaanse invloeden - naast een levenslange betrokkenheid bij de Afro-Amerikaanse muziek, Bareket creëert composities die lyrisch en ritmisch rijk zijn, geworteld in collectieve improvisatie en tegelijk diep persoonlijk aanvoelen.
Met saxofonist Godwin Louis, pianist Esteban Castro en drummer Savannah Harris heeft de groep in jaren van intensieve samenwerking een uitzonderlijk hecht samenspel ontwikkeld. Samen belichamen ze de vitaliteit van een generatie New Yorkse muzikanten die de hedendaagse jazz met verbeeldingskracht, precisie en een diepgeworteld muzikaal vertrouwen voortdurend nieuwe impulsen geeft.
MEDEDELING VAN BAREKET
De afgelopen twee jaar heb ik, samen met andere "jazz"muzikanten die mijn nationaliteit en opvoeding delen, moeten worstelen met de onmogelijkheid om de inherente waarden van de muziek die we bestuderen en spelen - wat is de canon van deze muziek anders dan een document van de triomf van de menselijke geest tegen onderdrukking, ongelijkheid en onvoorstelbaar staatsgeweld? - te verzoenen met de expliciete waarden (vastgelegd in de wet) van het regime waaronder we zijn opgegroeid - suprematie, exceptionalisme en onze collectieve medeplichtigheid aan de gewelddadige onderdrukking van iedereen die het systeem als minderwaardig aanmerkt.
Dit onoplosbare conflict tussen onze vroege indoctrinatie en de waarden waar we als volwassenen naar toe trokken - een zwaartekracht die ons ertoe bracht deze specifieke muziek te spelen en het leven in het buitenland te zoeken in (iets) meer open en democratische samenlevingen - is iets waar we ons hele leven voor zijn weggerend. Dit interne morele en spirituele conflict, samen met de enorme druk van leeftijdsgenoten, familie en instellingen, heeft velen geleid tot een staat van gedissocieerde verlamming in het licht van de genocide in Gaza.
Dit is niet bedoeld om iemands medeplichtigheid te verontschuldigen of om de waan te koesteren dat "dialoog" met racisme en suprematie kan leiden tot de rehabilitatie of verlossing van een gewelddadig systeem - maar om te delen hoe mijn proces van worstelen met deze twee tegengestelde waardesystemen mij heeft geleid tot een volledige desillusie met het zionisme, een desillusie die de vanzelfsprekende conclusie is van het toetsen van humanistische waarden aan de realiteit van wat Israël is en doet.
Ik deel dit perspectief omdat mijn ervaring me leert dat het interne en collectieve proces van onderzoek, desillusie, transformatie en geleidelijke wederopbouw van onze identiteit op basis van coherente waarden niet alleen mogelijk is, maar ook noodzakelijk.
Bedankt voor het lezen🙏🏼
Free Palestine 🇵🇸
Or Bareket