Drie unieke stemmen. Optreden, zoeken, zingen, spreken, verkennen. Het werk van Cummings wordt als avant-gardistisch beschouwd vanwege zijn formele, syntactische en taalkundige experimenten. De dichter vond zijn eigen woorden uit en gaf bestaande woorden een persoonlijke betekenis. Hij vatte het gedicht zowel op als een visueel object op de pagina als een tekst die gelezen en hardop gesproken moest worden. In “Cummings and goings”,
Thielemans, De Pauw and Defoort, voegen op hun beurt hun eigen interpretatie toe aan dit vernieuwende werk via een muzikale uitvoering. “Cummings and goings” wordt gepresenteerd in de vorm van een concert waarin elke uitvoerende een koptelefoon draagt. Het resultaat is tegelijk introspectief en expressief, muzikaal maximalistisch en diep resonerend, zonder expliciete vertaling tijdens het optreden. Het is alsof het publiek wordt uitgenodigd om getuige te zijn van de intimiteit van een opnamesessie.