De zonsverduistering van de rode maan van Caroline Guimbal

“L’éclipse de la lune rouge” straalt een verrassende tederheid uit. Het is verrassend omdat het project op papier zich niet leent voor sereniteit: regisseur Caroline Guimbal koos ervoor om haar stervende moeder te filmen—en haar te laten spreken—terwijl ze samen door de vele wonden van haar verleden reizen. Het is moeilijk om onbewogen te blijven door de verhalen van deze vrouw die door het leven is toegetakeld—en vooral door mannen: van een afwezige echtgenoot tot een gewelddadige partner, van losse baantjes tot onzeker werk, een opeenvolging van tegenslagen is haar overkomen, culminerend in deze kanker, die ongeneeslijk is verklaard. Geconfronteerd met het naderende einde door de ziekte, besloot de regisseur haar camera op haar moeder te richten. Niet alleen om haar laatste maanden vast te leggen, maar ook om te begrijpen, te interageren, te voelen en contact te maken. Het is met name door deze aanpak dat *The Eclipse of the Red Moon* doordrenkt is met tederheid: een ruimte voor luisteren en een bijna therapeutische dialoog ontstaat rond het maken van de film, waarin haar moeder een actieve deelnemer is, die zelfs suggereert hoe de documentaire moet eindigen. Het is ook duidelijk in de manier waarop ze haar filmt: met liefde en vriendelijkheid natuurlijk, maar ook met bewondering, zoekend om een beetje van haar magie vast te leggen. Iets lichtgevends in de interacties tussen moeder en dochter. Zwanger van haar zoon op het moment dat ze hoort van de naderende dood van haar moeder, transformeert de regisseur haar twijfels en angsten in een vloeiend en ontroerend verhaal waar het moeilijk is om onbewogen bij te blijven. Zodra de film eindigt, komt de tederheid van *L’éclipse la lune rouge* naar voren—niet als een ontkenning of bagatellisering van de tegenslagen van het leven, maar als een daad van verzet tegen onrecht. 10 EURO TOEGANG voor het algemeen publiek 5 EURO VOOR VRIJWILLIGERS VAN Pass-ages en Continuing Care