Tangobal

De Argentijnse tango is een dans voor koppels, sociaal, improviserend, sensueel en complex met regels en codes die verstrengeld wordt gedanst. De eerste regel van de dans is het lopen rond de dansvloer, tegen de klok in. Le Milonga is zowel de naam van een muziekstijl als de plek waar men danst, het bal, op een dansvloer omringd door tafels. Traditioneel, bij Buenos Aires, en in vele milonga's, vindt de uitnodiging om te dansen plaats volgens conventionele tekens, de mirada en de cabeceo (uitwisseling van instemming, wat leidt tot een gecontroleerde uitnodiging). Deze uitwisselingen moeten discreet zijn en vermijden de vernedering van een publieke afwijzing voor zowel de een als de ander. De dansers die naar het bal komen zijn over het algemeen ervaren met meer of minder maanden of jaren praktijk. De kledingvoorschriften zijn tegenwoordig soepeler, ook al blijven tangoschoenen de regel, hoge hakken en een soepele of gespleten rok voor vrouwen. De zorg om een goede doorstroming op het bal te garanderen is natuurlijk, want het gaat om sociale etiquette, respect voor anderen, maar ook om het plezier om deel te nemen aan een harmonieuze collectieve dans. Men zegt dat men danst met zijn of haar partner, maar ook met het hele bal. De muzikale programmering is verdeeld in Tanda's: series van vier nummers van dezelfde auteur, of van vergelijkbare stijlen. Les Tandas worden gescheiden door Cortina's: dit is een muzikale sequentie van een andere, niet-dansbare stijl, tijdens welke de dansers hun partner terugbrengen en hun plaats weer innemen. Het is vaak het signaal waarmee men van partner kan wisselen. In de tango telt noch de sociale klasse, noch de leeftijd, noch de taal die men spreekt, het belangrijkste is het heden, het hier en nu in deze geïmproviseerde dans met z'n tweeën.