Zorgt dak- en thuisloosheid dat je "vast" komt te zitten? Via een korte scène nemen de bezoekers van Café Anoniem je mee in hun leefwereld, daarna is het aan jullie. Wat is jouw reactie wanneer je iemand in dak- of thuisloosheid ontmoet? Zie je vooral de overlast, of ook het onrecht? En hoe kun je evolueren van toeschouwer naar medestander? Doen jullie mee in deze 'repetitie voor verandering'?