Montaigne

Een goed gesprek tussen vrienden, een fragment van het leven, dat is wat Koen De Sutter ons belooft. Met de warme en belichaamde aanwezigheid die hem kenmerkt, een leven gewijd aan het toneel, roept hij de mensen om zich heen die hij liefheeft. Sommige auteurs begeleiden ons een heel leven lang, scherpen onze twijfels, troosten onze zorgen, verfijnen onze visies. Koen De Sutter voert al "bijna altijd" een dialoog met Montaigne. Wat ze gemeen hebben, is een voorliefde voor uitwisseling, de mogelijkheid om tegengesproken te worden, om op hun stappen terug te keren, om de hypothese te verkiezen boven de pontificale zekerheid. Koen De Sutter biedt ons de mogelijkheid om een monument van de klassieke filosofie in een ander daglicht te zien: simpelweg een man die zijn hele leven lang heeft geschreven om zijn eigen bestaan te proberen vatten. Tegen elk dogma, elk systeem in, vormen Les Essais, die hoofdzakelijk de tekst van het spektakel samenstellen, een vorm van zelfportret in beweging. En als Montaigne nu eens rechtstreeks tot ons zou spreken, door de eeuwen heen, en onze hedendaagse kwellingen zou sussen? In een minimale ruimte ontplooit Koen De Sutter, de enige acteur op het toneel begeleid door zijn zoon op gitaar, een variatie rond het verhaal van zichzelf. Het spektakel krijgt de vorm van een vrolijk gesprek met de mensen van wie hij houdt: het publiek, zijn zoon, Montaigne. Geen alleenspraak hier, maar een relationele rijkdom die de waarheid, vriendschap, afstamming, twijfel, de dood, wat rechtvaardig is en de relatie tot de ander bevraagt.