De koning sterft

"Voor mij is elke mens een soort koning van het universum. Het universum behoort hem toe tot het moment dat alles instort", aldus Eugène Ionesco, een hoofdvertegenwoordiger van het absurdistisch theater, over dit in 1962 geschreven stuk dat is uitgegroeid tot een grote klassieker van het 20e-eeuwse theater. Opnieuw bezocht door Jean Lambert-wild en zijn dubbelganger de clown Gramblanc, wortelt de doodstrijd van koning Bérenger Ier omringd door zijn hofhouding in een circus van de oude stempel, tussen buitensporige schmink, hoge hoeden, petticoats en steltlopers. Ontkenning, opstand, woede, angst, nostalgie en resignatie volgen elkaar op in een onrustbarende fabel over onze onvermijdelijke sterfelijkheid. Texte Eugène Ionesco | Direction Jean Lambert-wild | Artistieke samenwerking Catherine Lefeuvre | Scénographie Jean Lambert-wild en Gaël Lefeuvre | Costumier Pierre-Yves Loup-Forest | Lichtcreatie Marc Laperrouze | Algemene regie Peter-André Lhotte, Vincent Desprez | Toneelregie Peter-André Lhotte | Geluidsregie Titouan Coutanceau | Lichtregie Dorian André | Interprètes Jean Lambert-wild (Le Roi Bérenger 1e), Odile Sankara (Marguerite (koningin en eerste echtgenote)), Nina Fabiani (Marie (koningin en tweede echtgenote)), Vincent Abalain (De arts (chirurg, bacterioloog, beul en astroloog)), Aimée Lambert-wild (Juliette (huishoudster, verpleegster, kokkin en tuinvrouw)), Vincent Desprez (De bewaker), het varkentje Pompon.