ZUSTERS – van Pascal Rambert

Hoe vorm je jezelf wanneer je niet gewenst bent geweest? Kan men werkelijk ontsnappen aan de kwetsuren van zijn kindertijd? Twee zussen. Een gemeenschappelijk verhaal. Twee visies op de wereld. Herinneringen die botsen en kwetsuren die zich nooit hebben gesloten. Marina en Audrey herenigd. Wat een eenvoudige ontmoeting had kunnen zijn, wordt een confrontatie van een zeldzame intensiteit, waar de woorden wapens worden, de stilten al hun betekenis krijgen en de herinneringen uit het verleden met geweld opduiken. Maar ZUSSEN, van Pascal Rambert, gaat veel verder dan het verhaal van twee vrouwen. Door hun confrontatie leidt de auteur ons in een diep menselijke reflectie over de vragen die onze bestaande werkelijkheid doorkruisen. Hoe vormt onze kindertijd de volwassenen die wij worden? Hoe de veroudering en het levenseinde van onze ouders begeleiden? Hoe kan onze blik op de vluchtelingen, de ballingschap en de onrechtvaardigheden van de wereld ons verwijderen van hen die ons het dichtst na zijn? En vooral, kunnen de bloedbanden bestand zijn tegen de verschillen, de kwetsuren en de woede? Gedragen door twee actrices, Anne-Catherine Grave en Nikita Adamski, in een regie van Joffrey Roggeman, is ZUSSEN een waar theater-, fysiek en emotioneel optreden, waar de kracht van de tekst van Pascal Rambert al zijn dimensie krijgt. Na meer dan tien vertoningen in Luxemburg, in Théâtre de Liège en in de Hauts de France, komt ZUSSEN aan in Brussel, in het Théâtre Marni. Een intense, onverzettelijke voorstelling, die onze verhouding tot de kindertijd, tot de familie, tot de anderen en tot de wereld bevraagt.