Bart Coen & Mario Sarrechia, Barok zonder canonstress: de Parensi-papers

In 1880 duikt in Parma een manuscript op met de heerlijk nuchtere titel Sinfonie di varij autori. Geen grootse claims, wel meer dan twintig sonaten voor blokfluit en basso continuo, verzameld door handelaar-muzikant Paolo Antonio Parensi. Tussen 1705 en 1725 noteerde hij wat trendy was in Noord-Italië: Corelli en Albinoni, maar ook Valentini, Sarri en componisten die vandaag nauwelijks nog een belletje doen rinkelen. Sommige werken zijn nergens anders overgeleverd. Bart Coen en Mario Sarrechia openen de tijdcapsule met nieuwsgierige oren en vingervlugge precisie. Bewerkingen van viool- en hobosonaten wisselen af met stukken die expliciet voor blokfluit zijn geschreven. En via Fiocco – een Brusselaar met Italiaanse flair en Franse elegantie – krijgt het verhaal ook nog een Belgisch staartje. Vaarwel canon: eindelijk krijgen we niet alleen de top van de ijsberg, maar ook het fascinerende onderwaterlandschap te zien!