Liefde is voor de bühne

Iedereen heeft ergens pijn: in het lichaam, in het hoofd of in het hart. Zes mensen komen genezen in een groep en doen aan theater, in een gymzaal, om zich beter te voelen. Al deze mensen hebben goede wil om te proberen Shakespeare's La Nuit der koningen op te voeren. Maar op een dag is de begeleidster er niet. Ze zal niet meer komen. Wat moeten we dan doen? We moeten een voorstelling maken! Kost wat kost gaan de repetities door. De barsten worden zichtbaar, de stress stijgt en de misverstanden vermenigvuldigen zich... De avond van de première nadert en het is niet langer voor de grap. Deze groep amateuracteurs wordt gespeeld door gemaskerde acteurs, een extra laag om de menselijke ziel te peilen. Deze maskers, als een tweede huid, vervagen de gendergrenzen en benadrukken de expressiviteit van de lichamen. De identiteitscrisis is aan het werk. Zoals in La Nuit der koningen, verkleden we ons. In tegenstelling tot La Nuit der koningen, lukt het niet zo gemakkelijk om van elkaar te houden. L'amour c’est pour du beurre is een ode aan het theater, aan menselijke wezens, aan hun gebreken en aan de complexiteit van emoties.