Vlees

Flesh (vlees in het Engels) om de complexiteit van onze relatie met het lichaam en de dood uit te drukken. Want het is in de klei van onze menselijkheid dat Sophie Linsmaux en Aurelio Mergola hun visuele theater vormgeven. Tussen hyperrealisme en droombeelden, emotie en algemene hilariteit, nemen ze ons mee van een ziekenhuiskamer naar een huwelijksverjaardag, van een virtual reality-studio naar een begrafeniswake. Daar waar eenzelfde en onstuitbare behoefte tot uiting komt: de ander, zonder wie we niets zijn en niets kunnen zijn. Al meer dan tien jaar ontwikkelen Sophie Linsmaux en Aurelio Mergola een zeer uitgeschreven theater, zij het zonder woorden. Het is deze ongelooflijke krachttoer die het Festival d’Avignon in 2022 wist te bekoren, waar Flesh voor sensatie zorgde en hen naar de voorgrond van het internationale toneel katapulteerde. Als ze graag zeggen dat ze stukken schrijven "waarin de wereld er formidabel slecht aan toe is", dan is dat om de noodzaak van humor als veerkracht te benadrukken. Hun voorstellingen zijn dan ook woest grappig. Tenzij het omgekeerde waar is.