Boykid heeft geen lichaam zoals een ander.
Tant mieux: hij zal er een manifest van maken.
Tussen archieven, gefilmd dagboek en landschappen ontplooit hij zijn herinneringen zoals men bewijsmateriaal uitspreidt. Hoe men van zichzelf houdt, hoe men worstelt, hoe men zichzelf uitvindt wanneer niets op ons lijkt? Met een mix van woede en tederheid werpt hij een blik op de impact van zijn trans en gehandicapte identiteit in zijn familiebanden en zijn vorming. Het publiek wordt geleidelijk aan aangesproken. Het intieme wordt een speelveld, kwetsbaarheid een kracht.
Een queer stuk dat heterotoegankelijk is.