Als expert in popping heeft Linda Hayford geput uit het vocabulaire van deze hiphopstijl, die gekenmerkt wordt door spiercontracties, om haar eigen taal te creëren: shifting pop. In Abîmesbrengt ze samen met zes mededansers deze metamorfe dans die gedreven wordt door de emotionele veranderingen van de dansers. Voor vervormende spiegels met psychedelische weerspiegelingen openbaart zich een hybride, posthumane gemeenschap. De choreografe, lid van het collectief FAIR-E en mededirectrice van het Centre chorégraphique national de Rennes et de Bretagne, liet zich inspireren door de muzikanten James Blake, Kendrick Lamar Duckworth en Björk om een betoverende sfeer te creëren die tot leven gewekt wordt door de soundscape van Mackenzie Bergile. In dit mistige landschap volgen de dansers geometrische banen à la Pac-Man en worden zo de levende avatars van een videogame.