All the Way Around

Het is een intiem werk, zoals een huiskamerconcert, geïnspireerd op de vorm van een ballade. Meg Stuart trekt onzichtbare draden, rekt haar bewegingen uit of slingert ze de ruimte in. Ze speelt met explosiviteit, wellustige spiralen en nerveuze impulsen die door de ruimte schieten. De twee muzikanten en hun instrumenten zijn ook lichamen die met hun fysieke aanwezigheid de ruimte innemen en deze vullen met hun klanken. Noot na noot en beweging na beweging ontstaat er zo een aaneenschakeling van levendige momenten. De bewegingen kaatsen terug op de klanken, die het skelet, de spieren en de verbeelding doen trillen. We krijgen een canvas van onderzoek in actie te zien, een levende dans die zich schrijft in het spoor van de muziek. Zo wordt dit trio in zijn aandacht voor de verwevenheid tussen muziek en dans een zintuiglijke ervaring die tegelijk intens, delicaat en meeslepend is.